İstanbulum

İstanbul beni ciddi anlamda yoruyor artık..
Gittikçe artan nüfus, insan çeşitliliği, daha bir çok şey burda yaşamı zorlaştırıyor
İstanbul bize artık stres vadediyor..
Doğduğum büyüdüğüm çoğu yerinde yaşanmışlıklarımın olduğu şehir
uzaklaştırıyor beni kendinden
Tükenmiş ilişkilere benziyor aramızdaki..
Alışkanlıktan öte bişey değil geride kalan birde yaşanmış güzel hatıralar
Şöyle sakin bir hayat diliyorum öteden beri
Robotlaşmış insanların olmadığı,benimde o kervana katılmadığım, biraz yeşil görebileceğimiz, hayatın yavaş ilerlediği, soluduğum havanın değerini anlayabilceğim bir yer ...
Ütopik değil aslında şöyle bazı şeylerden vazgeçebilenler için
çok da kolay ulaşılabilir bir hayal
Bir gün belki??